Skip to main content

Posts

Showing posts with the label កំណាព្យ

ពូរើសសម្រាម​​ ត្រូវ ខ្ញុំ ខុស

Khmer Poem By : Hong Vichith.

ជីវិតក្មេងកំព្រា

ជីវិតក្មេងកំព្រា ដោយ ហុង វិចិត្រ

នឹកសង្សារ

កំណាព្យ​ពី យឹម កិច្ចសែ

លោកឪពុកជាបង្គោលគ្រួសារ

ព្រះគុណម៉ែ (កំណាព្យ)

​ធម្មជាតិលំអរទ្វីបលោកា​ បុប្ផាលំអរឧទ្យានស្រី​ ​ កម្មផលលំអរសត្វលោកិយ សិរីលំអរជនសប្បុរស​។ ជីវិតកើតមកតែងជួបទុក្ខ កើតទុក្ខអផ្សុកពុំសុខសោះ មោះកម្មអកុសលសល់ជាគ្រោះ រលាស់ពុំចេញដេញពុំទៅ។ កំនើតអប្បាយហៅសែនយ៉ាប់ យ៉ាប់ហួសសាសព្ទអោយបានត្រូវ ព្រោះកម្មអកុសលសល់ជាផ្លូវ ខ្លួនធ្វើខ្លួនត្រូវទទួលយក។ បើកើតជាមនុស្សហៅសំនា បុណ្យព្រេងធ្លាប់សាងមកបានខ្ពស់ កុសលជាផ្លូវត្រូវកើតមនុស្ស មានស័ក្កមានយសខ្ពស់អាត្មា។ បុណ្យអោយមកកើតក្នុងពោះមនុស្ស ដែលមនុស្សឯងនោះគឺមាតា អ្នកមានគុណក្រៃហួសពណ៍នា គណនាត្រារាប់អោយស័ព្ទបាន។ ចិញ្ចឹមបីបមថ្នមថ្នាក់ថែ រាល់ថ្ងៃរាល់ខែគ្មានស្រាកស្រាន មេត្តាចូលជោគក្មុងសន្តាន ប្រោសកូនកល្យានអោយផុតក្ស័យ។ ដូចនេះម៉ែមានគុណច្រើនណាស់ គុណនោះច្រាលច្រាស់លើសអ្វីៗ ប្រថពីថាធ្ងន់ហួសឧប្បមី គង់ចាញ់គុណថ្លៃនៃមាតា។ ព្រោះតែកូនម៉ែទ្រាំលំបាក ធ្វើការឥតស្រាករាល់ថ្ងៃខែ ធ្វើការប្តូរប្រាក់នឿយឥតល្ហែ តែនៅស៊ូទ្រាំខំប្រឹងប្រែង។ ចិញ្ចឹមរក្សាដោយចិត្តស្មោះ បំបៅទឹកដោះខ្សោះខ្លូនឯង ប្រាណស្គមរីងរៃរំពៃក្រែង កូនម្តាយសង្រេងផុតទុក្ខភ័យ។ បំប៉នចំនីសព្វប្រការ គ្រឿងបរិភោគក្តាមិនខ្វះអ្វី សំលៀកបំពាក់ល្អថ្មីៗ អោយកូណប្រុសស្រីល្អនិងគេ។ ពេលខ្លះម៉ែស៊...

ច្បាប់ល្បើកកូនចៅ

( បទព្រហ្មគិតិ​​ ) ឪកូនស្ងួនតែមួយ ទុកជាត្រួយត្រួលគំនិត កូនអើយមាសតាំងចិត តាំងចរិតគិតឨយឆ្ងល់។ ពាក្យចាស់ពាក្យពីព្រេង ទោសខ្លួនឯងមើលពុំយល់​​​​ ទោសគេតូចសោតសល់​ រមិលយល់ប៉ុនទាំងភ្នំ។ ចូលព្រៃសត្វសាហាវ រកអំពាវគ្នាមកជុំ ដល់បានស្ករទឹកឃ្មុំ ពួនក្នុងផ្ទះស៊ីម្នាក់ឯង។ បានហើយចង់បានទៀត ខំឆ្លៀតបៀតមិនគិតក្រែង មើយយល់តែម្នាក់ឯង មិនយល់គេឯងទៀតផង។ នឹងស៊ីចង់ពិសា ខ្ជិលទំពារឪយម៉ត់ហ្មង យល់នាមថាជាបង យល់ឯងផងថាជាក្មួយ។ យល់តាថាជាដូន យល់ឯកូនថាជាក្មូយ យល់ពីរថាជាមួយ យល់ឯព្រួយថាជាសុខ។ យល់ទោសថាជាគុណ យល់ឯបុណ្យថាជានរក យល់ល្អថាជាអាក្រក់ យល់លាមកថាជាផ្កា។ ស្លៀកស្បង់មិនកោរសក់ ឆ្លុះកញ្ចក់ធ្មេចនេត្រា យល់សេះថាជាលា យល់គោថាជាកណ្តុរ។ នេះពាក្យលោកពីព្រេង អ្នកណាឈ្វេងប្រាជ្ញាយល់ ឃើញថ្លុកកុំថាថ្នល់ ក្រែងកំហលកំហុសមាន។ អ្នកប្រាជ្ញាកាន់ពាក្យទៀង កុំឪយល្អៀងពាក្យបុរាណ កុំដើរផ្លូវបំពាន ពាក្យអ្នកចាស់លោកដៀលថា។ ពាក្យនេះពីព្រេងព្រឹទ្ធ គួរឨយគិតពិចារណា កុំអួតអាងអាត្មា ថាចំណេះចំណាំមាន ។ ដេកយប់កុំដេកថ្ងូ ខ្លាចក្តីទូជ៌នដល់ប្រាណ បើស៊ីកុំតាមឃ្លាន គិតប្រមាណគ្រប់គ្នីគ្នា ។ លើកដាក់តាមកំលាំង កុំភើចខ្លាំងឈឺដល់ស្មា ប្រើគេប្រើឪយ...

កូនមាសឪពុក​​

អ្នកស្រែបានស្រូវ រមែងបានបាយ....................................ពួកព្រានទាំងឡាយរមែងបានសាច់ ពេទ្យព្យាបាលរោគ ជាកិច្ចចាំបាច់....................................ឧិ្យទានសំរេចទៅលើចិត្តបុណ្យ។ ចំណែកបណ្ឌិតមានពិតក្នុងលោក...................................បានជួបបានជោគព្រោះលោកពោលសុទ្ទរ៍ កូនចង់បានអ្វីកុំឧិ្យស៊យស៊ុន.............................................គិតទុកជាមុសឹមចូលទៅរក។ ធម្មទានឈ្នះអស់ទានទាំងពួង បើកូនចង់ស្អាត........ ត្រូវរក្សាសីល បើកូនចង់មាន........ ....ត្រូវឧិ្យទាន បើកូនចង់ឆ្លាត........ ត្រូវចេះសួរ បើកូនរៀនដើម្បីនឹងដឹងអ្វីមួយ ត្រូវរៀនដឹងឧិ្យច្បាស់លាស់ពិតប្រាកដ កូនមាសឪពុក រៀនដឹងដើម្បីជួយខ្លួនឯង គឺដើម្បីមានខ្លួបឯងជាទីពឹង ពឹងខ្លួនឯងបានប្រសើរជាងពឹងអ្នកដទៃ។